Gerelateerde artikelen

  • Wandkleed baby- en peuterkamer gratis patroon Wandkleed baby- en peuterkamer gratis patroon
  • Wat doen we op schrikkeldag in een schrikkeljaar Wat doen we op schrikkeldag in een schrikkeljaar
  • Groot hart kussen haken met haakpatroon Groot hart kussen haken met haakpatroon
  • Muizentrapje of kaboutertrapje vouwen Muizentrapje of kaboutertrapje vouwen
  • Kinderfeestje organiseren en een goed idee Kinderfeestje organiseren en een goed idee
  • Kleurenklok geeft grip op tijd Kleurenklok geeft grip op tijd
moeders

Onhandelbare peuter is herkenbaar

Bron: khaleejtimes.com
Bron: khaleejtimes.com

Onhandelbare peuter heeft iedere moeder weleens ervaren. De een meer dan de ander. Soms is het dan (weer) zo’n dag. Met goede vrolijke moed vertrek je met je peuter naar de supermarkt. In de auto heeft de peuter al duidelijk aangekondigd dat hij een “eigen” winkelwagentje wil. Meestal lukt dat en lopen jullie tevreden door de winkel. Maar, helaas komt er een kink in de kabel en moet je naar een andere winkel of er zijn geen kinderwinkelwagentjes voor de kleine’.

Bij de winkel loopt je peuter gauw naar de kleine winkelwagentjes en jij zoekt naar een 2 euro muntstuk (waarom moet er geld in die kleine rotwagentjes?)  of er zijn geen kleine winkelwagentjes meer. Jij hebt enige haast en geen gepast geld en je besluit de winkel in te gaan zonder een klein wagentje voor de peuter.

Dan begint de ellende. Met luid geschreeuw klampt de peuter zich aan je been vast en  eist een eigen winkelwagen. Hij loopt rood aan en jij kan geen stap meer verzetten. Je probeert rustig op hem in te praten maar er is geen communicatie meer mogelijk.

Langzamerhand beginnen er zelfs mensen zich met jou en jouw krijsende peuter te bemoeien….. Een oudere dame aait de peuter over zijn hoofdje en zegt: “Wat ben je zielig!” “Hoezo is hij zielig, ik ben zielig bijt je de oudere dame toe”.  Langzamerhand begin je het warm te krijgen en kriegelig van al die meewarige blikken van klanten (hebben ze geen eigen leven) en besluit je de peuter midden in een grote kar te plaatsen.

Met volle vaart rij je door de winkel en ondertussen gooi je gauw wat eten in de kar. De peuter vindt dit eng en wil uit de wagen. Je stopt de wagen en al snikkend belooft je peuter niet meer te schreeuwen. Je tilt de peuter in het stoeltje van de winkelwagen en dan is het ineens goed.
“Sorry mam”, zegt de peuter.
De boze bui is over.